Lovende recencies
Haar werk werd in haar eigen tijd al breed gewaardeerd in zowel Noorwegen als Nederland. Vanaf de jaren 1880 verschenen lovende recensies over haar schilderijen en haar deelname aan internationale tentoonstellingen.
Zo was haar werk in 1889 te zien in Parijs op de Salon en op de Wereldtentoonstelling, én in Amsterdam op de Tentoonstelling van Levende Meesters. Naar aanleiding daarvan werd zij in de Nederlandse pers uitvoerig geprezen. Het Algemeen Handelsblad noemde haar zelfs in één adem met Hendrik Willem Mesdag en Sientje Mesdag-van Houten.
Ondanks deze vroege erkenning verdween zij, zoals veel vrouwelijke kunstenaars uit haar tijd, geleidelijk uit het collectieve kunsthistorische geheugen. Met de tentoonstelling Betzy Akersloot-Berg. One of a kind wordt haar oeuvre opnieuw onder de aandacht gebracht en krijgt zij de plaats in de kunstgeschiedenis die haar toekomt.
Een kunstenaar met een eigen koers
Akersloot-Berg ontwikkelde zich in een periode waarin vrouwen nauwelijks toegang hadden tot kunstacademies tot een zelfstandige en internationaal werkende kunstenaar.
Zij reisde door Noorwegen en Europa, werkte in onder meer Oslo, München, Parijs en Den Haag, en bouwde actief aan haar kunstenaarschap en internationale reputatie. Haar schilderijen getuigen van een intens onderzoek naar de wisselwerking tussen licht, lucht en water. Critici prezen haar krachtige penseelvoering, gevoel voor atmosfeer en haar keuze voor het zeegezicht—een genre dat destijds sterk door mannen werd gedomineerd.
Naast haar artistieke praktijk was zij ook zakelijk vooruitstrevend: zij behoorde tot de eerste kunstenaars in Nederland die bewust auteursrechten op haar werk toepaste en werkte actief aan een internationale markt, met zowel Noorse kustgezichten in Nederland als Nederlandse zeegezichten in Noorwegen. Zo bouwde zij aan een grensoverschrijdende carrière die haar tijd ver vooruit was.
Betzy Akersloot-Berg, Dorp, Vlieland (achterzijde), 1896 of later, privécollectie, Piet Gispen, Den Haag
Hechte band met de Mesdags
Tijdens een internationale tentoonstelling in Wenen in 1882 maakte de nog ongehuwde Betzy Berg kennis met het werk van Hendrik Willem Mesdag (1831-1915). Zijn zeegezichten maakten diepe indruk en vormden een belangrijke aanleiding voor haar latere vertrek naar Den Haag. Nieuw onderzoek laat zien dat zij daar niet als beginnend talent arriveerde, maar als een al gevestigde en ambitieuze kunstenaar. In de Haagse kunstwereld zocht zij actief contact met Mesdag voor artistiek advies en verdere verdieping in de maritieme schilderkunst. Dit groeide uit tot een hechte vriendschap met zowel Hendrik Willem Mesdag als Sientje Mesdag-van Houten (1834-1909), en werpt nieuw licht op haar positie binnen de Haagse kunstwereld.
H.W. Mesdag, Woelige zee, 1894, Museum Panorama Mesdag, Piet Gispen, Den Haag
Vlieland
Na haar huwelijk met de Nederlandse Gooswinus Akersloot vond zij haar vaste basis op Vlieland. Vanuit haar woning, het huidige Museum Tromp’s Huys, werkte zij tientallen jaren aan een indrukwekkend oeuvre waarin zee, kust en weersomstandigheden centraal staan. Het eiland werd haar belangrijkste inspiratiebron, zonder dat zij haar internationale oriëntatie verloor: ook vanuit Vlieland bleef zij door Europa reizen en haar artistieke netwerk onderhouden.
Betzy Akersloot-Berg, Gezicht op Oost-Vlieland, 1896 of later, Collectie Museum Tromp's Huys Vlieland, Piet Gispen, Den Haag
Internationale samenwerking
De tentoonstelling komt tot stand in nauwe samenwerking met Museum Tromp’s Huys op Vlieland, beheerder van de grootste collectie werken van Akersloot-Berg wereldwijd, evenals met het Nordnorsk Kunstmuseum en het Perspektivet Museum in Tromsø (Noorwegen) en het Nationalmuseum in Stockholm (Zweden).
Daarnaast wordt de tentoonstelling mede mogelijk gemaakt door bruiklenen van diverse particuliere verzamelaars, Museum Hannemahuis (Harlingen), Museum 't Behouden Huys (Terschelling), het Frans Hals Museum (Haarlem), Museum Boijmans Van Beuningen (Rotterdam) en de Koninklijke Verzamelingen (Den Haag). Gastcurator van de tentoonstelling is Marguerite Tuijn.
